http://tembellikruyasi.wordpress.com/2007/05/31/otobus/ bu blog bağımsız öykülerin uyumadığı yerdir Sun, 18 Oct 2009 15:05:29 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 http://tembellikruyasi.wordpress.com/2007/05/31/otobus/#comment-168 denememeler Tue, 26 Jun 2007 13:20:51 +0000 http://tembellikruyasi.wordpress.com/2007/05/31/otobus/#comment-168 Özlem bir terörist örgütün uyuyan hücresi gibidir. yıllarca unutursunuz varlığını. varlığını birden bire hatırlatır, ortalığı yakar yıkar, gündeminizin tepesine oturur. özlem, sadece almancıların kızlarına verdiği bir isim değildir. Özlem bir terörist örgütün uyuyan hücresi gibidir. yıllarca unutursunuz varlığını. varlığını birden bire hatırlatır, ortalığı yakar yıkar, gündeminizin tepesine oturur. özlem, sadece almancıların kızlarına verdiği bir isim değildir.

]]> http://tembellikruyasi.wordpress.com/2007/05/31/otobus/#comment-167 masalcı Sat, 16 Jun 2007 22:14:49 +0000 http://tembellikruyasi.wordpress.com/2007/05/31/otobus/#comment-167 Her terkedişte hatıralar şehirde mi kalır? yoksa geç de olsa insanın arkasından mı gelir? Ya da zaten hep insanın içinde midir? Gerçekten yolları arşınlayarak kaçabilir miyiz kaçmak istediklerimizden? Belkide gözlerimizi kapatıp bu yolculuğa içimizde çıkarsak önce, otobüsün camları sağlam kalır.Çünkü özlemdir camı kıran, geri dönememe hissi özlemi yaratır. Eğer geri döneceğimizi bilsek camlar sağlam mı kalır yoksa kırılacak cam zaten kırılacak mıdır? Neden gecenın bir körü bu kadar soru geldi aklıma? Belki uykudan yavaşlamış beynim cevap yerine soru üretiyor tembellikten. Belkide bir şehri arkamda bırakmaya hazırlandığım bu zamanlar da ben de korkar oldum özlemlerden... Gerçekten özlermiyim bu kara kuru istanbulu? Her terkedişte hatıralar şehirde mi kalır? yoksa geç de olsa insanın arkasından mı gelir? Ya da zaten hep insanın içinde midir? Gerçekten yolları arşınlayarak kaçabilir miyiz kaçmak istediklerimizden? Belkide gözlerimizi kapatıp bu yolculuğa içimizde çıkarsak önce, otobüsün camları sağlam kalır.Çünkü özlemdir camı kıran, geri dönememe hissi özlemi yaratır. Eğer geri döneceğimizi bilsek camlar sağlam mı kalır yoksa kırılacak cam zaten kırılacak mıdır?
Neden gecenın bir körü bu kadar soru geldi aklıma? Belki uykudan yavaşlamış beynim cevap yerine soru üretiyor tembellikten. Belkide bir şehri arkamda bırakmaya hazırlandığım bu zamanlar da ben de korkar oldum özlemlerden…
Gerçekten özlermiyim bu kara kuru istanbulu?

]]>